Semper Cordis - hodowla bassetów artezyjsko normandzkich


Idź do treści

Wzorzec


WYGLĄD OGÓLNY:

Pies długi w stosunku do wzrostu, zwarty, budowa głowy przypomina dużego gończego normandzkiego.

WAŻNE PROPORCJE:

Wysokość w kłębie / długość tułowia ok. 5 : 8
Wysokość klatki piersiowej / wysokość w kłębie ok. 2 : 3
Szerokość czaszki / długość głowy ok. 1 : 2
Długość grzbietu nosa / długość czaszki ok. 10 : 10

ZACHOWANIE - CHARAKTER:

Zachowanie: pies o bardzo czułym węchu i zajadły na tropie, o doskonałym głosie, pozwala właścicielowi cieszyć się widokiem swojej pracy na tropie nie zdominowanej zbyt dużą prędkością.
Charakter: wesoły, o bardzo uczuciowej naturze.

GŁOWA:

Czaszka kopulasta, średniej szerokości; guz potyliczny wyraźny. W całości głowa ma suchy wygląd.
Stop zaznaczony, ale nie przesadnie.
Trzewioczaszka:
Nos czarny i szeroki, wystający nieco przed wargi; nozdrza rozwarte.
Wargi: warga górna szeroko przykrywa dolną, nie jest jednak ani zbyt obwisła, ani naciągnięta ku tyłowi.
Kufa w przybliżeniu tej samej długości co długość czaszki; lekki garbonos.
Policzki: skóra na policzkach tworzy jeden lub dwa fałdy.
Zęby: zgryz nożycowy, tzn. siekacze górne ściśle stykają się z siekaczami dolnymi swą wewnętrzną powierzchnią; osadzone są idealnie prostopadle do szczęki.
Oczy owalne, duże, ciemne, kolorem harmonizujące z maścią; spojrzenie spokojne i poważne; śluzówka dolnej powieki może być widoczna, ale nie przesadnie.
Uszy osadzone możliwie jak najniżej, nigdy powyżej linii oczu; wąskie u nasady, skręcone, miękkie, delikatne, bardzo długie, sięgające co najmniej do końca kufy, pożądane spiczasto zakończone.

SZYJA:

Dość długa z niewielkim podgardlem.

TUŁÓW:

Grzbiet szeroki i dobrze związany.
Lędźwie lekko wysklepione.
Biodra nieco ukośne, dzięki czemu zad jest lekko nachylony.
Klatka piersiowa na przekroju owalna, długa, mostek długi, o wydatnej rękojeści, przedpiersie rozwinięte. Boki wypełnione. Dolna linia klatki piersiowej sięga wyraźnie poniżej łokcia.
Żebra długie, sięgające daleko do tyłu.

OGON:

Raczej długi, gruby u nasady, stopniowo zwężający się ku końcowi. W spoczynku koniec ogona powinien sięgać dokładnie do ziemi. Ogon noszony jest szablasto wygięty, ale nigdy nie zakręcony nad grzbietem, a jego koniec nie może być noszony na bok. Pod względem tej cechy zabroniona jest jakakolwiek zmiana wyglądu ogona u psów wystawowych.

KOŃCZYNY:

Kończyny przednie są krótkie i grube, pół-wykrzywione lub nieco mniej niż pół, pod warunkiem, że wygięcie to jest wystarczająco widoczne. Kilka fałdów skóry, nieprzesadnych, występujących na nadgarstkach powinno być traktowane jako dodatkowa zaleta. Prawidłowe kończyny przednie pół-wykrzywione.
Łopatki umięśnione i ukośne.
Łokcie dobrze przylegające do tułowia.
Łapy owalne, nieco wydłużone, palce dość zwarte, o prawidłowej postawie w całości opierają się o ziemię.
Kończyny tylne widziane z tyłu, linia pionowa wychodząca z guza kulszowego powinna przechodzić przez środek podudzia, stawu skokowego, śródstopia i łapy.
Uda pełne i obficie umięśnione.
Stawy skokowe mocne, dość nisko osadzone, stosunkowo dobrze ukątowane, dzięki czemu, gdy pies stoi swobodnie tylne łapy są nieco podstawione. Niewielka fałda skórna na pięcie, utworzona przez nadmiar skóry, nie stanowi wady.
Śródstopia krótkie i mocne.

CHODY:

Regularne, dość swobodne. Ruch spokojny.

SKÓRA:

Sprężysta i delikatna.

OKRYWA WŁOSOWA:

Włos krótki, zwarty, ale niezbyt cienki.
Umaszczenie płowe z czarnym czaprakiem i z białym (trójkolorowe) lub płowe z białym (dwukolorowe). W pierwszym przypadku na głowie powinny znajdować się obszerne, płowo-rude łaty, na każdej skroni powinien znajdować się krąg ciemniejszych włosów. Czaprak lub zastępujące go łaty, składa się z włosów czarnych lub strefowych (dawniej określanych jako maść zajęcza lub borsucza).

WZROST i WAGA:

Wysokość w kłębie: psy i suki od 30 do 36 cm z tolerancją do 1 cm dla wyjątkowo pięknych osobników.
Waga od 15 do 20 kg.

WADY:

Głowa: czaszka płaska; czoło szerokie; bruzda czołowa zbyt silnie zaznaczona; uszy płaskie, zbyt okrągłe, grube lub wysoko osadzone i szerokie; oko jasne, okrągłe i kuliste, zbyt widoczna spojówka;
Szyja: krótka
Tułów: linia górna miękka lub zapadnięta; ogon zbyt długi, noszony na bok lub gruby; wyrostek mieczykowaty mostka cofnięty lub niewidoczny; żebra płaskie lub zdeformowane;
Kończyny przednie: łopatka prosta, krótka, niedostatecznie umięśniona; stykające się stawy nadgarstkowe; francuska postawa lub przesadne wykrzywienie; łokcie odstawione na zewnątrz; łapy miękkie; palce rozstawione;
Kończyny tylne: uda płaskie; krowia lub beczkowata postawa;
Włos: miękki, wyraźnie długi lub z frędzlami;
Umaszczenie: głowa z czarnym nalotem;
Zachowanie: osobniki lękliwe.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

Brak typu.
Wysokość w kłębie inna niż wymieniona we wzorcu.
Przodozgryz lub tyłozgryz.
Oko bardzo jasne.
Mostek zbyt krótki połączony z brakiem wyrostka mieczykowatego.
Żebra silnie zdeformowane.
Kończyny przednie całkowicie proste.
Kończyny zbyt delikatne.
Głowa ze zbyt dużym ciemnym nalotem.
Zbyt duża ilość czarnego cętkowania co sprawia, że partie biało umaszczone przybierają odcień błękitny.
Osobniki tchórzliwe lub agresywne.
Wnętrostwo jedno lub obustronne.
Poważne wady budowy anatomicznej.
Widoczne wady dziedziczne powodujące kalectwo.

UWAGA:

Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.


Powrót do treści | Wróć do menu głównego