Menu główne:
‘Basset’ - od francuskiego słowa ‘bas’ czyli niski. Mimo naszej niepewności na temat pochodzenia Bassetów jest więcej niż pewne że psy te pochodzą od dużych długonogich psów gończych, a ich krótkie nogi powstały wskutek dziedziczonej mutacji genetycznej. Mutacji, która została celowo utrwalona przez człowieka. Krótkonożności, zwanej też bassetyzmem, nie należy mylić z karłowatością. Karłowatość polega na proporcjonalnym zmniejszeniu całego ciała psa. Basset posiada ciało normalnej wielkości, osadzone na krótkich, najczęściej lekko wykrzywionych łapach. Istnieje mało opisów poświęconych psom o krótkich łapach (przed XIX ). Nasze przypuszczenia możemy snuć na podstawie znalezisk archeologicznych – chodzi o znalezione szkielety zwierząt jak i o zachowane do czasów współczesnych ryciny, figury. Malowidła przedstawiające małe, krótkonożne psy spotykamy w piramidach egipskich. Te małe, przypominające współczesne bassety psy nie mają na malowidłach żadnych funkcji. Są przedstawione jako towarzysze zabaw dzieci. Na przestrzeni wieków proces ewolucji objawiał się różnymi typami w poszczególnych grupach psów. Teorii na temat powstania francuskich bassetów jest wiele. Przed rewolucją francuską olbrzymie psiarnie utrzymywane były przez dwory. Polawania były przywilejem arystokracji. Po rewolucji francuskiej arystokratyczne polowania straciły swą popularność, wiele psiarni zostało zamkniętych. W tym samym czasie wyginęło wiele ras. Myślistwo stało się mniej arystokratycznym zajęciem. Nie było traktowane już jako rozrywka, ale raczej jako potrzeba polowania na drobną zwierzynę. Myśliwi min. hodowali psy do tropienia lisów i borsuków (np. w ich głębokich norach). Łatwo sobie wyobrazić, że Bassety łączyły doskonały węch z wytrzymałością i uporem, co wybitnie odpowiadało wymaganiom i potrzebom polujących.
W końcu XIX wieku dwaj wybitni hodowcy francuscy: hrabia le Couteulx de Canteleu i Louis Lane położyli podwaliny pod nową rasę-basseta artezyjsko-normandzkiego. To właśnie oni dostrzegli drzemiący potencjał w tych małych psach. Dwaj hodowcy należący do tego samego pokolenia hodowali psy o innym modelu. Obydwa typy różniły się od siebie nie tylko wyglądem, ale i psychiką. Louis Lane w swej hodowli używał psów gończych w typie normandzkim i jego basset był cięższy niż psy typu Couteulx (zwane bassetami d”Artois). Psy Lane nie mogły być porównywane z psami hrabiego le Couteulx. Różni hodowcy próbowali uzyskać model psa, łącząc najlepsze cechy wyżej wymienionych typów. Trzeba było doczekać lat 1890-tych, aby zobaczyć typ psa akceptowany przez wszystkich, czyli psy Pana Leona Verrier. Hodowcy o wyjątkowym talencie. Verrier rozpoczął swoją hodowlę w 1874 roku z bassetami które miały krew le Couteulx, ale chciał uzyskać psy w typie cięższych, normandzkich bassetów Lane. Celem Pana Verrier było zachowanie wzoru Lane (typ normandzki) i nadanie mu sprytu i energii psów le Couteulx (typ artezyjski). Zwrotem w hodowaniu było skrzyżowanie tych wspaniałych psich odmienności. W taki sposób powstał basset doskonały – od 1899 roku hodowany w czystości rasy jako basset artezyjsko normandzki. Nazwa ‘basset artezyjsko normandzki’ została ostatecznie przyjęta w 1924 roku. Nazwa została przyjęta zarówno dla rasy jak i dla nowo utworzonego Klubu. Pan Leon Verrier w 1927 roku objął kierownictwo Klubu i ostatecznie zalecił wzmocnienie normandzkich cech rasy.
Małgorzata & Paweł Roszak